Πάει πολύς καιρός από τότε που έφτιαξα αυτό το ανθίβολο.
Ήταν τότε που άρχισα να καταπιάνομαι με την Αγιογραφία.
Ένας ζωγράφος κάποτε μου είχε πει ότι η αγιογραφία δεν είναι δημιουργική τέχνη, είναι νεκρή. Διαφώνησα μαζί του και ακόμα διαφωνώ. Είναι νεκρή για όσους απλά αντιγράφουν. Για όσους όμως προσπαθούν να "ζωντανέψουν" το όραμα που έχουν μέσα τους, δεν είναι καθόλου εύκολο.
Βέβαια στις μέρες μας επικρατεί η τάση της αντιγραφής (χωρίς να εξαιρώ τον εαυτό μου). Ευσεβή πόθο όμως αποτελεί η πρωτότυπη δημιουργία.
Στα πρώτα βήματα όμως του κάθε δημιουργού είναι απαραίτητη η σπουδή και μάλιστα με καλούς δασκάλους. Και ποιοι είναι καλύτεροι δάσκαλοι αν όχι οι πρώτοι αγιογράφοι;
Η μελέτη επομένως των πρώτων αγιογράφων είναι απαραίτητη για να αποκτήσει κανείς τις βάσεις. Από κει και πέρα είναι στη θέληση και τις δυνατότητες του καθενός να αναπτύξει αυτό που έμαθε ή να το καθηλώσει.
Μετά το σχολιασμό του φίλου Idom για τα φρύδια, παραθέτω και το πρωτότυπο έργο στο οποίο βασίστηκα.