Πέμπτη, 21 Ιανουαρίου 2010

Tae Kwon Do

Αυτό το έργο είναι εμπνευσμένο από το αγαπημένο μου άθλημα, το Tae Kwon Do, και είναι χαραγμένο πάνω σε σανίδα σπασμένη από το πόδι αθλητή που έκανε επίδειξη δεξιοτήτων για να πάρει κόκκινη ζώνη.
Δε γνωρίζω το όνομα του μικρού αθλητή, αλλά του αξίζει να του αφιερώσω αυτό το έργο!

6 σχόλια:

  1. Όπως είχε πει και κύριος Μιγιάγκι: "τι σού έκανε το ξύλο και θέλεις να το σπάσεις;"

    Idom

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ...δεν έχω να σχολιάσω τίποτα.
    Με αποστόμωσες!

    :-)))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ιάνειρα,γράφεις πως το ΤΑΕΚWONDO είναι το αγαπημένο σου άθλημα, πολύ χαίρομαι.Και τα δύο μου παιδιά ασχολούνται με το TAEKWONDO.Ο γυιός μου έχει 1 ΤΑΝ και η κόρη μου είναι στη μαύρη ζώνη. Είναι στο αγωνιστικό.Εσύ?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Πολύ χαίρομαι για τα παιδιά σου, Ιωάννα!
    Συγχαρητήρια για την πρόοδό τους!
    Μπράβο και σε εσάς, τους γονείς, που τα ωθήσατε σε αυτό το άθλημα!

    Το θεωρώ πολύ σημαντικό για ένα παιδί να ασχολείται με το TaeKwonDo. Πέρα από τις διακρίσεις, οι οποίες είναι πολύ σημαντικές, αυτό που κερδίζει όποιος ασχολείται με αυτό, είναι οι πνευματικές δεξιότητες.
    Εξασκείς την εγκράτεια - μαθαίνεις να ελέγχεις το θυμό σου, διαφορετικά οι παρορμητικές και επιπόλαιες κινήσεις θα σου στερήσουν τη νίκη.
    Μαθαίνεις να σέβεσαι τον αντίπαλο και κατ' επέκταση το συνάνθρωπο.
    Μαθαίνεις τον εαυτό σου και τα όριά του. Τι μπορείς να κάνεις και τι όχι. Κι αυτά που δεν μπορείς, προσπαθείς να τα βελτιώσεις.
    ...και άλλα πολλά! :-)))

    Εγώ μυήθηκα στο TaeKwonDo σε κάπως μεγάλη ηλικία, 22 ετών, και ως εκ τούτου δεν τίθεται ζήτημα αγωνιστικού τμήματος (παρότι μου πρότεινε μια φορά ο προπονητής να λάβω μέρος σε μια μικρή διοργώνωση).
    Ξεκίνησα αρχικά να μάθω τις τεχνικές αυτοάμυνας, αλλά με τον καιρό άρχισα δειλά να δίνω εξετάσεις για ζώνες και έχω φτάσει στην πράσινη.

    Οι ζώνες δεν είναι η πρώτη μου προτεραιότητα, αν και θα μπορούσα να έχω πάρει κάποιες ακόμα, αλλά...θέλω να τις αξίζω!
    Δε μου αρέσει να βλέπω κάποιον με μαύρη ζώνη και να μην κάνει σωστά ούτε τις αποκρούσεις(το έχω δει..).
    Το ράσο δεν κάνει τον παπά και η ζώνη δεν κλωτσάει από μόνη της!
    Γι' αυτό εύχομαι και τα παιδιά σου να προσπαθούν πάντα για το καλύτερο, γι' αυτό που πραγματικά αξίζει: τη δύναμη (σωματική και ψυχική).

    Καλή συνέχεια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Χαίρομαι για τις απόψεις που έχεις για το άθλημα.Συμφωνώ μαζί σου.Με ρώτησες πως φτιάχνω τις κατασκευές με το ζυμάρι,πολύ ευχαρίστως να σου πω.ΥΛΙΚΑ.Αλεύρι,αλάτι, νερό.Όσο αλεύρι χρησιμοποιήσεις την ίδια ποσότητα θα είναι και το αλάτι,νερό όσο χρειαστεί για να γίνει το ζυμάρι σφυχτό.Αφού φτιάξεις αυτό που θέλεις, θα το βάλεις επάνω σε λαδόκολλα και θα το ψήσεις σε χαμηλή θερμοκρασία 60-70 βαθμούς,όχι πιο δυνατά γιατί θα σου σκάσουν και θα πάει ο κόπος σου χαμένος αλλά και το ρεύμα που θα κάψεις.Όσο για αυτό πρέπει να έχεις πολλή υπομονή.Θα χρειαστεί να το ψήσεις αρκετές ώρες,ανάλογα τον όγκο του.Ένα ογκώδες π.χ. θέλει 6-8 ώρες.Καλό είναι να φτιάξεις πολλά κομμάτια μαζί διότι δεν σε συμφέρει να κάψεις τον φούρνο τόσες ώρες για ένα μόνο κομμάτι.Σου εύχομαι καλή επιτυχία!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Σ΄ευχαριστώ, Ιωάννα!
    Ελπίζω γρήγορα να έχω και έργα από ζυμάρι στη συλλογή μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Περιδέραιο εμπνευσμένο από τη φύση

Wire wrapped necklace with Yellow Jasper and Hematite For more info, please follow this link . Το φθινόπωρο μάς χαμογελά γλυκά και ήσ...